Daloy at Banyuhay

Sa kalagitnaan ng pagchecheck ko ngayon, hindi ko mapigilan pero itinigil ko talaga, tutal maaga naman akong aalis sa bahay mamaya para magtrabaho. Mas lalong dumagdag ang nostalgia ko ngayon. Gusto kong magbasag ng plato. Marahil napagod lang ako ngayong araw. Pero mas masakit sa loob ko ang mainform ako ukol sa isang bagay pero alam ko sa sarili kong hindi ko ginawa. Feeling ko talaga napahiya ako. Sobra. Nagtutupi ako ng mga awtput at alam kong yun ang paraan ko para magalit. Gusto kong sumigaw; gusto kong magwala. Talagang nagtanong ako kung an ba ang sinabi ko noong nakaraang buwan. Hindi ako makatulog. Isipin mo, medyo eksayted pa naman ako sa linggong darating, pero parang ayaw ko nang ipagdiwang ang dapat ipagdiwang. Nalulungkot lang ako. Ayaw kong makipagkita kanit kanino, o batiin man ako. Naiinis kasi ako. Kung sino man kayo na nagpahiya sa akin sa pamamagitan ng inyong sulat, sana ay may mabuting naidulot yang ginawa ninyo kasi ang saya saya ninyo po. Masaya naman po ako at nagtagumpay po kayo sa plano niyo-- pero hindi ninyo ako matitibag-- iyon ang tiyak ako.