Pasintabi, basta may maikubli

"Art is an imitation of an imitation..." Nakalimutan ko na kung sino nagsabi pero narinig ko iyan noong nagliLiterary Theory and Criticism pa kami sa kolehiyo. At hanggang ngayon, kahit gasgas sa aking pandinig at lalamunan, iyon pa rin ang isa sa mga bagay na aking pinanghahawakan. Bigla ko lang nabuksan ito nang may makita akong may nagbablogspot pa. Naisip kong buksan, animo'y dagang kumikitkit sa mga laman-laman, buto-buto, o kahit ang pinakakaluluwa nito. Pagod ang aking isipan ngayon. Mabigat ang aking ulo. Ngunit, nang mabasa ko ang mga salitang ibinulalas ko rito, hindi ako makapaniwala na nakapaglikha ako ng palumpon ng mga salitang bubuhay sa aking mga nararamdaman. Pumupurol ang aking utak. Gumagaralgal ang aking kaluluwa. Marahil, ang pagkahumalig, ang mundong aking ginagalawan na kung saan Ingles ang pangunahing wika ang nakapagpapurol sa akin upang ipagpatuloy ang nasimulan ko rito noon. Nagiging frustration na sa akin ang magsulat. Hindi na ganoon kapulido. Gudlak na lang kay Pygmalion at Galatea. Walang epektus. Hindi ko hangad na maging kilala itong blogspot ko. Pero ito ang sumasalamin sa mga pahapyaw ng utak ko at patutsada ng puso ko. Dito ako tumitibok kapag kailangan kong magresuscitate. Pahingang pansamantala. Napansin kong walang coherence sa mga tinitipa ko ngayon. Walang daloy. Walang kagatal-gatal kung magbigay ng mga salita rito na animo'y isang snowball fight. Gising ang aking diwa ngunit ang katawan ay hindi na. Nagbabata ang aking katawan. Samantalang ang lamig ng gabi ay kumukumot sa mahimbing na pagtulog ng karamihan sa atin, heto ako at nagbabato ng mga nais kong sabihin. Nanumbalik ang katawang lupa ko na magsulat, dahil nakakapamuhay ng dugo ang makita ang isang blogspot na puno ng mga ideya. Hindi nililimitahan ng 160 na karakter lamang. Ganoon na nga ba katamad at kawalang-tiyaga magbasa ang mga tao ngayon? May panahong magbasa ng istorya, pero ang saloobniin ng mga tao ay wala na. Wala nang panahon na makipaghuntahan ng personal, pulos digital naman. Hayyy, wala nang masyadong laman ang sinasabi ko ngayon, hindi katulad dati. hayaan mo, kapag may oras ako ay babalik akong muli at mag-iisip-- maghahasa, magtatasa at magsasanay paunti-unti. Matututo akong muli!